خلیج فارس (Persian Gulf )

ذهن های متوهم اماراتی ها

ebi-64 — Tue, 15 Dec 2009 14:00:22 GMT

مطالعه نقشه های تاریخی واقعی که در موزه ها و کتابخانه های معتبر سراسر جهان نگهداری می شوند -و نه نقشه هایی که به سفارش فلان شیخ طراحی شده اند- حکایت از اعمال حاکمیت ایران بر ابوموسی ، تنب بزرگ و تنب کوچک در دوره های مختلف تاریخی دارند.

هرچند در مقطعی کوتاه با حضور نیروهای اشغالگر و استعمارجوی انگلیسی این اعمال حاکمیت منقطع شد اما در سال 1968 با خروج انگلیسی ها حاکمیت ایران بر جزایر سه گانه بار دیگر بر قرار و جاری شد.

این در حالی است که چند شیخ در جنوب خلیج فارس در ۲ دسامبر ۱۹۷۱ میلادی تصمیم به ائتلاف گرفتند و حکومت واحد تشکیل دادند در حالی که قبل از تأسیس دولت اتحاد امارات متحده عربی، این منطقه «امارات متـصالحة» نام داشته‌است.

بار دیگر می توان به نقشه های تاریخی رجوع کرد و به حکام امارات این واقعیت تاریخی را یادآوری کرد که اگرچه حاکمیت ایران بر بسیاری مناطق شرقی و شمالی و غربی نقشه فعلی ایران گسترده بوده است اما از معدود مناطقی که در جنوب ایران تحت حاکمیت ایران بوده همان منطقه ای است که امروز امارات نامیده می شود و بسیار مضحک است که اینک این بخش منفک شده از سرزمین مادری ادعای خاک می کند!

اما ریشه اصلی سوء تفاهم به وجود آمده برای شیوخ امارات قطعا وضع موجود ایران است چرا که دیده اند ایران به موضوع هسته ای سرگرم است و قدرت های بزرگ حمایت اش نمی کنند و به همین دلیل فضا را برای مانور دادن مناسب دیده اند.

با این وجود پاسخ قاطع ایران به ادعاهای ارضی امارات خواست بی تردید و بدون تامل مردم ایران بوده هرچند تا کنون ایران از سر حسن همجواری با امارات سعی کرده است با این کشور مدارا کند اما قطعا اماراتی ها اگر خودشان هم ندانند اما دوستان غربیشان به آنان تذکر داده اند که هیچ کشوری بر سر خاک خود با دیگری مدارا و مسامحه نمی کند و اگر صدام زنده بود او نیز می توانست علت 8 سال جنگ دو کشور ایران و عراق را تشریح کند.

هراز گاهی سیگنال هایی به طرف امارات فرستاده می شود که این کشور دست از چشم چرانی ارضی بردارد و شاید تند ترین و صریح ترین پیام را هاشمی رفسنجانی در نماز جمعه تهران فرستاد که اعراب برای رسیدن به جزایر ایرانی باید از دریایی خون عبور کنند!

اما بازهم پیام در ذهن متوهم شیوخ بادیه نشین به خوبی دریافت نشد و گویا اماراتی ها علاقه مند به دانستن واکنش عملی ایران نسبت به ادعا پیرامون خاکش هستند.

ایران همواره اعلام کرده که در رابطه با مالکیتش بر سه جزیره ایرانی هیچ ابهامی وجود ندارد و این جزایر جز لاینفک ایران بوده و خواهد بود و البته متاسفانه اماراتی ها که از گذشته تنها نسبت به جزیره ابوموسی ادعا داشته اند در برخی مواقع دایره رویا پردازی خود را وسعت بخشیده و نسبت به دو جزیره دیگر نیز ادعا هایی مطرح کرده اند.

بر اساس واقعیت های تاریخی پیش از تشکیل امارات قطعا ایران بر سه جزیره مالکیت داشته است مگر اینکه اماراتی ها بخواهند بگویند قبل از بسته شدن نطفه شان ابوموسی تحت مالکیت آنانی بوده که اساسا وجود خارجی نداشته اند!

تنها قراردادی که ایران و امارات در موضوع ابوموسی منعقد کرده اند به سال 1971 بر می گردد و ایرن نیز بارها اعلام کرده نسبت به ابوموسی تنها این قرارداد جاری و ساری است اما اگر امارات نسبت به تفسیر آن دچار سوء تفاهم شده این آمادگی در ایران برای گفتگوی دوجانبه با امارات برای رفع سوء تفاهم احتمالی وجود دارد.

در تفاهم‌نامه 1971 ايران و امارات آمده است كه ايران از ادعاي ماليكت بر جزيره ابوموسي چشم پوشي نمي‌كند و همچنين ادعاي طرف مقابل را نيز به رسميت نمي‌شناسد ولي موافقت‌ مي‌كند كه در منطقه جنوب ابوموسي شيخ شارجه پاسگاه پليس داير كند و بدون داشتن حق مالکیت عهده دار برخی امور در جنوب جزیره باشد.

آنچه بسيار حائز اهميت است و در اين تفاهم‌نامه به آن تصريح شده اين است كه امنيت كامل جزيره ابوموسي در اختيار ايران است. همچنين در اين تفاهم‌نامه براي استفاده از منابع زير سطحي انرژي در فلات قاره هم تصريح شده است كه دو طرف ايران و شيخ شارجه به صورت مشترك مي‌توانند از اين منابع بهره برداري كنند. همچنين در مورد ماهيگيري در اين منطقه هم ذكر شده است كه دو طرف مي‌توانند در حدود 12 مايلي آب‌هاي سرزميني‌ به ماهيگيري بپردازند.

در بخش ديگري از اين تفاهم‌نامه هم آمده است حق برقراري امنيت در اين جزيره با ايران است و شيخ نشين شارجه ادعاي اشغال ابوموسی توسط ایران را ندارد و امروز اين ادعاها از سوي امارات مطرح مي‌شود.

علاوه بر این بر اساس این توافقنامه رسمی، ایران با نیروهای ارتشی خود در ابوموسی می تواند مستقر باشد و این خود گویای اعمال حاکمیت بر خاک است چراکه نیروهای ارتش هر کشور در مقابل تجاوز بیگانه می ایستند نه نیروهای شهربانی!

البته هر اقدامي كه سكنه جزيره ابوموسی انجام مي‌دهند بايد با اجازه فرماندار جزيره كه ايراني است و از سوي ايران منصوب مي‌شود، باشد.
با این حال ، چندی قبل مقامات اماراتی در درخواستی مضحک خواستار ارجاع ادعاهای آنان درباره خاک ایران به دادگاه لاهه شدند و این در حالی است که گویا وکلای دولت امارات این جزئی ترین اصل حقوقی که ماهیت تشکیل ديوان بين‌المللي دادگستري یا همان دادگاه لاهه نیز است را نمی دانند چون بر اساس اصل صلاحيت اختياري ديوان ، صلاحيت ديوان در رسيدگي به هر دعوي مبتني بر رضايت كشورهاي طرف آن دعوي است و اولين كاري كه ديوان بايد در هر دعوي به آن رسيدگي كند، احراز اين رضايت دو طرفه است.

البته مقامات امارات درخواست می کنند که ایران قضاوت دادگاه لاهه را بپذیرد حال یک پیشنهاد مطرح می شود که ایران نسبت به اعاده حاکمیت خود بر عجمان ، شارجه و راس الخیمه که بر اساس نقشه های تاریخی جزئی از ایران بوده اند به دادگاه لاهه شکایت کند و دولت امارات نیز بپذیرد برای حل و فصل این پرونده وارد بحث قضایی شود!

یعنی آیا اماراتی ها می پذیرند بر سر مالکیت ایران بر شارجه مذاکره کنند؟

در هر صورت تذکر این نکته نیز ضروری است که متاسفانه در موضع گیری های برخی مقامات داخلی در واکنش به ادعای امارات از عبارت جزایر سه گانه استفاده می شود در حالیکه امارات از گذشته تا کنون هیچ ادعای نسبت به تنب بزرگ و کوچک نداشته و تنها موضوع مورد مناقشه جزیره ابوموسی بوده است.

علاوه بر این مقامات عالی رتبه ایران بهتر است بیش از این در گیرو دار مسائل سیاسی داخلی و حتی هسته ای غرق نشوند و قدری نیز به کشورهای دوست و برادر همسایه توجه داشته باشند و ضمن رصد اقدامات و اظهارات خصمانه، توسعه طلبانه ، مداخله جویانه نه با محکوم کردن صرف بلکه با اقدام عملی نسبت به این مواضع واکنش نشان دهند.

قطعا تکرار شدن ادعای بی اساس رفته رفته در اذهان تداعی کننده حق خواهد کرد لذا بیش از این سهل انگاری در قبال ادعای ارضی امارات نمی تواند قابل توجیه باشد.

البته سیاست گذاران کشور نیز با نگریستن به تاریخ 40 ساله دوبی که امروز چه بخواهیم و چه نخواهیم از قطب های گردشگری و اقتصادی به شمار می رود توسعه اقتصادی و گردشگری در همه جزایر جنوبی ایران در خلیج فارس را در دستور کار قرار دهند تا با تحکیم حاکمیت ایران بر ابوموسی و دیگر جزایر، رضایت مندی ساکنان جزایر مسکونی جزایر خلیج فارس جلب شود .

قطعا سرمایه گذاری در تنب بزرگ و کوچک و ابوموسی می تواند این مناطق را در زمره نقاط مهم جذب گردشگر و یا ویژه اقتصادی قرار دهد.
منبع:asriran.com

بازخوانی یک افتخار تاریخی در میانه بی مهری به تمدن کهن ایران (+ متن منشور حقوق بشر کوروش)

ebi-64 — Sat, 31 Oct 2009 08:51:42 GMT

کوروش بزرگ، که مفسران نامداری چون مرحوم علامه طباطبایی او را همان "ذوالقرنین" مذکور در قرآن می دانند، بی هیچ تردیدی معروف ترین و خوش نام ترین چهره حقوق بشری دوران باستان و از بزرگان این عرصه تا همیشه تاریخ است.

اگر منشور حقوق بشر انقلاب فرانسه در قرن 17 و منشور حقوق بشر سازمان ملل در قرن 20 میلادی تدوین شد، این شخصیت فرهیخته ایرانی، 539 سال قبل از میلاد مسیح، یعنی حدود 25 قرن پیشتر، که پادشاهان و حاکمان، برای هیچ شخص و ملتی قائل به هیچ حق و حقوقی جز فرمانبرداری و خراجگزاری نبودند، اولین منشور حقوق بشری تاریخ را تدوین کرد و به اجرا درآورد.

نکته قابل توجه اینجاست که اگر امروزه، بسیاری از حکومت های جهان، به خاطر حفظ مصالح و ظواهر، دم از حقوق بشر می زنند و چاره ای هم جز این ندارند، کوروش ایرانی، در شرایطی منشور حقوق بشر را تدوین کرد که در اوج قدرت بود و در جهان آن روز، هیچ کسی او را برای رعایت حقوق بشر، زیر سوال و فشار قرار نمی داد و علیه اش قطعنامه صادر نمی کرد.

از این رو باید گفت داوطلبانه بودن اقدام او برای تدوین قانونی که دربرگیرنده حقوق انسان ها باشد، ارزش کار کوروش را بی نهایت افزون تر می کند.

او در این منشور، نه تنها حقوق ملت ایران را پاس می دارد، بلکه در همان ابتدای منشور، تصریح می دارد که تا زنده هست و حکومت می کند، دین و آیین و رسوم ملت های دیگر را نیز به رسمیت می شناسد و محترم می دارد.

در این منشور که در دنیای 25 قرن پیش نوشته شده است، مفاهیم عمیق "دموکراتیک" موج می زند، آنجا که می گوید: هرگز سلطنت خود را به هیچ ملتی تحمیل نخواهم کرد و هر ملت آزاد است که مرا به سلطنت خود قبول کند یا ننماید و هر گاه نخواهد مرا پادشاه خود بداند، من برای سلطنت آن ملت اقدام به جنگ نخواهم کرد.

در پیشرو بودن این منشور همچنین می توان به منع برده داری در آن پرداخت و یادآور شد که بشر معاصر، تنها در سال 1926، آن هم پس از جنگ های خونین فراوان، پیمان نامه بین المللی منع برده داری را در "جامعه ملل" به تصویب رساند.

یکتا پرستی ، حمایت از حق مالکیت فردی، آزادی دین و شغل و انتخاب محل سکونت، فردی کردن مجازات ها و ... از دیگر موارد افتخار آمیز اولین منشور حقوق بشر تاریخ است .

به هزار تاسف اما باید گفت که این افتخار بی نظیر که مایه مباهات ملی ما ایرانیان است، به هیچ انگاشته می شود و کمتر کسی از آن یاد می کند. حال آنکه اگر این منشور در تاریخ اروپا و توسط مثلا یک پادشاه فرانسوی تدوین می شد، چه یادبودهایی در سطح دنیا برایش به پا می کردند و چه کنفرانس هایی به پا می داشتند و چه تبلیغاتی به راه می انداختند.

این درد را با که باید گفت که در شرایطی که ملت های فاقد پیشینه تاریخی، به هر دری می زنند تا بلکه کوزه ای شکسته یا لوحی مخدوش بیابند و خود را متمدن و فرهنگ شان را کهن و کشورشان را ریشه دار جلوه دهند، ما این گوهرهای بی بدیل و آن تاریخ پرسابقه و شکوه را نادیده می انگاریم و نفی می کنیم و تو گویی که ایرانیان ملتی هستند که از پس تاریخ قیمومیت های استعماری در سده اخیر، استقلال پیدا کرده و کشوری تشکیل داده اند و ملتی!

این قضیه، البته سر دراز و پر غصه دارد که در این مجال از آن می گذریم و روز جهانی کوروش را به تلخی آن نمی آلاییم و نوشتار حاضر را به حسن ختام متن این منشور که اینک در موزه بریتانیا نگهداری می شود، به پایان می بریم:

اينك كه به ياري مزدا ، تاج سلطنت ايران و بابل و كشورهاي چهار سوی دنیا را به سر گذاشته ام ، اعلام مي كنم
كه تا روزي كه من زنده هستم و مزدا توفيق سلطنت را به من مي دهددين و آيين و رسوم ملتهايي كه من پادشاه آنها هستم ، محترم خواهم شمرد و نخواهم گذاشت كه حكام و زيردستان من ، دين و آئين و رسوم ملتهايي كه من پادشاه آنها هستم يا ملتهاي ديگر را مورد تحقيرقرار بدهند يا به آنها توهين نمايند .

من از امروز كه تاج سلطنت را به سر نهاده ام ، تا روزي كه زنده هستم و مزدا توفيق سلطنت را به من مي دهد ،هر گز سلطنت خود را بر هيچ ملت تحميل نخواهم كرد و هر ملت آزاد است ، كه مرا به سلطنت خود قبول كند يا ننمايد و هر گاه نخواهد مرا پادشاه خود بداند ، من براي سلطنت آن ملت مبادرت به جنگ نخواهم كرد .

من تا روزي كه پادشاه ايران و بابل و كشورهاي جهات چهارگانه هستم ، نخواهم گذاشت ،كسي به ديگري ظلم كند و اگر شخصي مظلوم واقع شد ، من حق وي را از ظالم خواهم گرفت و به او خواهم داد و ستمگر را مجازات خواهم كرد .

من تا روزي كه پادشاه هستم ، نخواهم گذاشت مال غير منقول يا منقول ديگري را به زور يا به نحو ديگر بدون پرداخت بهاي آن و جلب رضايت صاحب مال ، تصرف نمايد.

من تا روزي كه زنده هستم ، نخواهم گذاشت كه شخصي ، ديگري را به بيگاري بگيردو بدون پرداخت مزد ، وي را بكار وادارد.

من امروز اعلام مي كنم ، كه هر كس آزاد است ، كه هر ديني را كه ميل دارد ، بپرستد و در هر نقطه كه ميل دارد سكونت كند ،مشروط بر اينكه در آنجا حق كسي را غضب ننمايد ،و هر شغلي را كه ميل دارد ، پيش بگيرد و مال خود را به هر نحو كه مايل است ، به مصرف برساند ، مشروط به اينكه لطمه به حقوق ديگران نزند.

من اعلام مي كنم ، كه هر كس مسئول اعمال خود مي باشد و هيچ كس را نبايد به مناسبت تقصيري كه يكي از خويشاوندانش كرده ، مجازات كرد .

مجازات برادر گناهكار و برعكس به كلي ممنوع است و اگر يك فرد از خانواده يا طايفه اي مرتكب تقصير ميشود ، فقط مقصر بايد مجازات گردد ، نه ديگران من تا روزي كه به ياري مزدا ، سلطنت مي كنم ، نخواهم گذاشت كه مردان و زنان را بعنوان غلام و كنيز بفروشندو حكام و زير دستان من ، مكلف هستند ، كه در حوزه حكومت و ماموريت خود ، مانع از فروش و خريد مردان و زنان بعنوان غلام و كنيز بشوندو رسم بردگي بايد به كلي از جهان برافتد .

و از مزدا خواهانم ، كه مرا در راه اجراي تعهداتي كه نسبت به ملتهاي ايران و بابل و ملتهاي ممالك اربعه عهده گرفته ام ، موفق گرداند .

كــــوروش

منبع: asriran.com

تصاویری از شکار و خوردن سوسمار در عربستان

ebi-64 — Sun, 04 Oct 2009 15:15:18 GMT

ز شیر شتر خوردن و سوسمار...

منبع:asriran.com

دزدی ناکام آثار باستانی ایران به وسیله ی به اصطلاح دیپلمات آرژانتینی

ebi-64 — Sun, 04 Oct 2009 15:08:18 GMT

منبع:asriran.com

ایران و خلیج فارس

ebi-64 — Sun, 30 Aug 2009 05:54:18 GMT

ایران تو مادری و خلیج فارس چون کودکی نشسته به دامانت

مهر هزاره ها که بر آن نقش است باشد گواه روشن و عنوانت

این نام کنده شد ز هزاران سال بر رویه ی کتیبه ی ایوانت

دریای پارس ورا خواند تاریخ از عهد داریوش جهان بانت

امواج پر خروش خلیج فارس هستند جاودانه ثناخوانت

هر موج پای کوبد و دست افشان شکر آورد به درگه یزدانت

تنب بزرگ و کوچک و بوموسا هستند پاره های تن و جانت

نام خلیج فارس سزای توست تاریخ پیر شاهد برهانت

ای کشور فروغ اهورایی بادا خدا همیشه نگهبانت

توران شهریاری

منبع: www.sarzamin-arya.blogfa.com

صدام پیش از اعدام: نمی خواستم ضعفم در مقابل ایران عیان شود/ از ایران بیشتر از آمریکا می ترسیدم

ebi-64 — Tue, 07 Jul 2009 10:11:18 GMT

صدام، دیکتاتور سابق عراق، رژیم خود را ضعیف تر از ایران می پنداشت و از این رو به جهان اجازه داد تصور کند که عراق دارای سلاح های کشتار جمعی است چونکه نمی خواست ضعفش در مقابل ایران عیان شود.

به گزارش عصر ایران(asriran.com) به نقل از واشنگتن پست، صدام پیش از اعدام در مجموعه مصاحبه هایی با بازجویان FBI گفته بود: "نگران برملا شدن ضعف و آسیب پذیری رژیمش در مقابل ایران است ، از این رو مانع از بازگشت بازرسان سازمان ملل به عراق شده تا جهان را به این باور برساند که عراق دارای سلاح های کشتار جمعی است."

دراین مصاحبه ها که به تازگی منتشر شده ، صدام به ماموران آمریکایی گفته است: "از نگاه او ایران تهدید به مراتب بزرگتری نسبت به آمریکاست."

صدام همچنین ادعا کرده بود: متقاعد شده که ایران در تلاش است مناطق جنوبی عمدتاً شیعه نشین عراق را به خاک خود الحاق کند.

دیکتاتور معدوم عراق در این مصاحبه ها دلیل جلوگیری از بازگشت بازرسان سازمان ملل به عراق را به تهدید ایران مربوط دانسته و گفته بود: "به این خاطر اجازه ندادم که بازرسان سازمان ملل به عراق بازگردند چونکه تهدید ایران را عامل مهمی می دانستم."

صدام در تشریح این قضیه گفته بود: "او بیش از آنکه نگران پیامدهای خشم آمریکا به خاطر جلوگیری از بازگشت بازرسان ملل به عراق باشد از این قضیه نگران است که ایران به ضعف و آسیب پذیری رژیم عراق پی ببرد."

در این مصاحبه ها که در سال 2004 انجام شد دیکتاتور عراق خاطرنشان کرده بود: "توان تسلیحاتی ایران به طور محسوسی افزایش یافته در حالی که تسلیحات عراق به خاطر تحریم های سازمان ملل از بین رفته است و در نهایت اگر عراق نتواند به یک پیمان امنیتی با آمریکا برای محافظت از خود در برابر دشمنان منطقه ایش دست پیدا کند می بایست توان تسلیحاتی خود برای مقابله با تهدید ایران را احیا کند."

صدام حسین همچنین کشورهای خاورمیانه را ضعیف و فاقد توان دفاع از خود یا عراق در برابر حملات احتمالی ایران دانسته بود.

خلاصه جزئیات مصاحبه های صدام با FBI که شامل 20 جلسه بازجویی رسمی در سال 2004 است به تازگی بر روی وب سایت پلیس فدرال آمریکا قرار گرفته است. این مصاحبه ها در فاصله هفتم فوریه تا یکم می 2004 انجام شده است.

منبع: www.asriran.com

معتبرترین سند قدمت نام خلیج فارس

ebi-64 — Mon, 15 Jun 2009 07:28:56 GMT

مهر: علی ططری از خریدهای تازه کتابخانه مجلس شورای اسلامی، مشتمل بر نقشه‌های تاریخی ایران عصر قاجار ( چاپ انگلستان) خبر داد که یکی از این نقشه ها معتبرترین سند درباره قدمت نام خلیج فارس است.

رئیس مرکز اسناد کتابخانه مجلس شورای اسلامی ضمن اعلام این خبر گفت: این مجموعه اسناد تازه دو دسته هستند که یک دسته نقشه های تاریخی ایران عصر قاجار و دسته دوم شامل نگاتیوها و شیشه های رنگی مخصوص ظهور عکس است. نقشه های تاریخی مشتمل بر 8 نقشه است که یکی از مهمترین آنها که معتبرترین سند درباره قدمت نام خلیج فارس نیز قلمداد می شود نقشه خلیج فارس و ممالک عربی است.

وی افزود: این نقشه که در سال 1908 میلادی (مطابق با 1278 خورشیدی) در انگستان چاپ شده از نظر سیاسی اهمیت فوق‌العاده ای دارد چرا که در سالهای اخیر چالشها درباره نام خلیج فارس شدت گرفته است و این سند به عنوان یک سند قطعی می‌تواند روشن کننده حقایق باشد.

به گفته ططری دومین نقشه از این مجموعه که در سال 1889 میلادی توسط کمپانی هند شرقی در انگلستان ترسیم شده مربوط به نقشه سیستان و بلوچستان است. این نقشه را زمانی که انگلیسیها بر این منطقه سیطره داشتند ترسیم کرده اند.

رئیس مرکز اسناد کتابخانه مجلس در ادامه یادآور شد. سومین نقشه، نقشه مرزی و سرحدات میان ایران و روس است که متعلق به دوران ناصری است. این نقشه بعد از جنگهای ایران و روس با مهارت توسط دست ترسیم شده است. چهارمین نقشه نیز نقشه جهان است که در سال 1892 میلادی چاپ شده است.

وی همچنین اظهار داشت: چهار نقشه دیگر متعلق به اراضی و محدوده املاک میرزا حسین خان فرمانفرما وخاندان وی در تهران است.

ططری 41 نگاتیو و 36 شیشه رنگی مخصوص ظهور عکس را از دیگر خریدهای این کتابخانه برشمرد و عنوان کرد: این نگاتیوها که برخی از آنها هنوز ظهور نشده اند متعلق به دوران قاجاری است که جزو اولین نگاتیوهای رنگی در جهان به شمار می رود. در میان آنها عکسی از محمدعلی شاه نیز به جا مانده است که تاکنون در جایی منتشر نشده بود.

رئیس مرکز اسناد کتابخانه مجلس ادامه داد: 36 شیشه رنگی خریداری شده نیز جز اولین ابزارهایی هستند که پیش از اختراع نگاتیو در جهان برای چاپ عکس مورد استفاده قرار می گرفتند.

رئیس مرکز اسناد کتابخانه مجلس در پایان تاکید کرد: شناسایی و خرید این اسناد در راستای تداوم سیاستهای کتابخانه مجلس برای جلوگیری از خروج اسناد تاریخی از کشور صورت گرفته است.

منبع: asriran.com

توصیه نامه ی سازمان ملل در الزام بکار بردن نام جاودان خلیج فارس

ebi-64 — Mon, 27 Apr 2009 10:58:18 GMT

در ادامه ی مطلب ببینید

خلیج فارس

ebi-64 — Sun, 26 Apr 2009 07:41:18 GMT

خليج فارس"

ای آب نيلگون و گهر بار كشورم

ای آخرين پنا هم و مأ وا و سنگرم

امواج تو تلاطم عشق است دردلم

ای عشق پر تلاطم و موج شناورم

ما خون خويش دردل جام تو كرده ايم

تا شهدعشق جمله بريزی به ساغرم

صد جان فدای شوكت نام تو گشته است

ای جان فدای همت يار دلاورم

آواز عاشقانه بخوان ای خليج عشق

اين جمله بود ذكر شهيدان لشكرم

آنان كه خون خويش به كام تو كرده اند

حكم خليج فارس به نام تو كرده اند

از آن زمان كه نقشه ايران كشيده شد

نام و نشان كشور شيران كشيده شد

هر قطعه را فضايی و نامی نهاده اند

نقش توهم خليج دليران كشيده شد

شكل ترا به گونه ی يك تاج بسته اند

تاج وطن زحكمت پيران كشيده شد

اين قطعه هم بنام وطن شد خليج فارس

اين نقشه ها به حكم اميران كشيده شد

گلبانگ عشق از دل ميهن ترانه زد

فرياد شوق از دل ايران كشيده شد

آنان كه خون خويش به كام تو كرده اند

حكم خليج فارس به نام تو كرده اند

ياران نظر كنيد بر اين آب نيلگون

كز خون عاشقان وطن گشته غرق خون

امواج بی امان كه بپيچد درون آب

هر موج سهمگين كه بر آيد ز اندرون

فرياد موج های بلند خليج عشق

آن غرشی كه مي جهد ازقلب آن برون

آن نعره هاي محكم مردان سينه چا ك

فرياد داد خواهی عاشقان بيستون

پيچد در آسمان همه يك سو و يك صدا

چون ضربتی كه دولت دشمن كند نگون

آنان كه خون خويش به كام تو كرده اند

حكم خليج فارس به نام تو كرده اند

مـردان كشـورم همـه در راه ايـن وطـن

ازجـسم خـود گذشته و از جان خويشتن

در راه اعتـلای چـنيـن خـاك لاله گـون

صـدجـان فـدا نموده به پيـكارتن به تن

از خـاك پـاك ميـهن و آب خليـج فارس

كـوته شــده دو دست طـمع‌كـار اهـرمن

تـا مرد جنگ باشد و يـاران جان به كـف

پــيروز و جــاودانــه بــمانـد سرای من

سركـن سرود عشـق كه مانـد به يـادگـار

از عـاشقـان تـرانــه و از شـاعران سخن

آنان كه خون خويش به كام تو كرده اند

حكم خليج فارس به نام تو كرده اند

دوشيـزگان ما هـمه هشيار و بي‌قـرار

مـاننـد مرد جـنگ به مـيدان كـارزار

از جان خود گذشته و با عشق اين ديار

يـورش بـرند بـرسر دشمـن عقـاب‌وار

هم‌چون طناب دار به پيچند وقت جنگ

حـلقـوم دشمنـان به دو گيسوي تابـدار

نـازم بـر ايـن وطـن كه زنانش زاقتدار

جان می‌دهنـد در ره ميهـن بـه افتـخار

خوانـدم سرود عشـق به‌نام خليج فارس

بـا آن ترانـه‌ای كه بــماند بـه يـادگار

آنان كه خون خويش به كام تو كرده اند

حكم خليج فارس به نام تو كرده اند

امشب بخوان كه كشور جانان سرای ماست

اين دشت لاله‌گون خراسان سرای ماست

آن رود پـرتـلاطـم و ايـن خـاك پـرگــهر

كارون پـرصلابت و كـرمان سرای ماست

از ســرزمـين رستــم و دريــاچـه خــزر

تـا خـاك سرخ بانه و مهران سرای ماست

از كـــوه بـيستـون و دمــاوند پــرغـرور

تـا خطه سهنـد و سپـاهان سـرای ماست

مجموع اين وطن همه يك خانه بيش نيست

امشب بخوان كه خانه ايران سرای ماست

آنان كه خون خويش به كام تو كرده اند

حكم خليج فارس به نام تو كرده اند

ای دل بـخوان ترانه به ‌نام خليـج فارس

گـلبانگ عاشقـانـه بـه‌نـام خـليج فـارس

سـركـن سرود عشـق بـزن ساز عـاشقی

بـا چـنگ و بـا چغانه بـه‌نـام خـليج فارس

مـا دل سپـرده‌ايم بـرايـن آب نــيلگـون

ايـن لولوی زمـانه بـه نـام خـليـج فـارس

سـر می‌دهيـم و بر كف دشمن نمی‌دهيم

ايــن جـام بـی كـرانه بـه‌نام خليج فـارس

ای دل بـخوان چـو شـاعر آزاد ايـن وطن

اشـعـار جـاودانـه بـه نـام خــليج فـارس

آنان كه خون خويش به كام تو كرده اند

حكم خليج فارس به نام تو كرده اند

محسن محمودی(آزاد قلم)

منبع:www.tabriznews.ir

دوباره می سازمت وطن

ebi-64 — Sat, 25 Apr 2009 10:33:18 GMT

دوباره می سازمت وطن!

اگر چه با خشت جان خويش

ستون به سقف تو می زنم،

اگر چه با استخوان خويش

دوباره می بويم از تو گُل،

به ميل نسل جوان تو

دوباره می شويم از تو خون،

به سيل اشک روان خويش

دوباره ، يك روز آشنا،

سياهی از خانه ميرود

به شعر خود رنگ می زنم،

ز آبی آسمان خويش

اگر چه صد ساله مرده ام،

به گور خود خواهم ايستاد

كه بردَرَم قلب اهرمن،

ز نعره ی آنچنان خويش

كسی كه « عظم رميم» را

دوباره انشا كند به لطف

چو كوه می بخشدم شكوه ،

به عرصه ی امتحان خويش

اگر چه پيرم ولي هنوز،

مجال تعليم اگر بُوَد،

جوانی آغاز می كنم

كنار نوباوگان خويش

حديث حب الوطن ز شوق

بدان روش ساز می كنم

كه جان شود هر كلام دل،

چو برگشايم دهان خويش

هنوز در سينه آتشی،

بجاست كز تاب شعله اش

گمان ندارم به كاهشی،

ز گرمی دمان خويش

دوباره می بخشی ام توان،

اگر چه شعرم به خون نشست

دوباره می سازمت به جان،

اگر چه بيش از توان خويش

سیمین بهبهانی